ilk ciktigi gunden beri izlemek istedigim ama bir turlu kismet olmayan bu gosteriye gitme serefine nail oldum sonunda(hemi de acik havada).Dans gosterisi tek kelimeyle mukemmeldi.’hangisi en guzeldi?’ sorusu pek cok kisi tarafindan yanitsiz kaldi.Hepsi kendi alanlarinda cok guzeldi ve danslar arasindaki baglantilar cok basariliydi.Bence tek sorun,tum gosteri boyunca degismeyen,ozensiz,dekordu.O arkadaki -ne olduguna pek anlam veremedigim- kale varimsi dekor benim icin hic bir anlam ifade etmiyordu.Keske hic olmasaymid dedirtti hatta pek cok kere.

Ancak o kotu dekora ragmen iyi is cikarmis sayin erdogan,takdir ettik.

az sonra bir kac aylik suskunluguma son verip,sanal aleme donus yazimla karsinizda olicigim..

Evet gelelim basligin anlamina,sevgilimden yeni ayrildim ve kelime ile ifade etmek istersek hissettiklerimi koca bir “bosluk” oldugu icin yazinin basligi bosluk.Bu simdilik buz daginin gorunen kismi,altinda baska nedenler  de olabilir.ozlem gibi.

“Ben,etrafimi saran insanlardayim,onlar da bende,bunu biliyordum.Beraberce “Hayatin Kitabi”ni yaziyorduk,karsilasmamiz kaderde yaziliydi,inancla el ele verip dunyada bir fark yaratabilirdik.Her insan bir sozle,bir cumleyle,bir imgeyle katkida bulunuyo ve sonunda hepsi bir anlam kazaniyor,bir kisinin mutlulugu herkes icin sevinc kaynagi oluyordu..”

(Sayfa 30)

Elif,Paulo Coelho

Sinavlardan oturu gecikmeli de olsa yazmadan duramayacagim.Canlarim benim,kalkmis Brodway’den Turkiye’ye gelmisler,ayaklarina saglik.Biz de heves guves kalktik,aman efendim ogrenciyiz yok kim verecek o kadar parayi demedik(sehirfirsati.com a tesekkurler),paramiza kiyip gittik sevgili ev arkadasim,canim cigerimle.Ama sanirim biz cok buyuk beklentilerle gittigimiz icin tatmin olamadik.Sahsen ben,daha bi etkilenirim,kendimi kaybeder aglarim,bir kac hafta etkisinden kurtulamam sanmistim ama hic olmadi.Ciktiktan 1 saat sonra unutmustum,o derece.Ama tabi emek vermisler,dekor,oyuncular falan guzeldi.Che nin agzindan anlatilmasi renklendirmis bence.Muzikler,orkestra cok iyiydi.Fakat,soylemeden edemeyecegim sey su ki BKM yi zaten sevmem daha da bir nefret ettim.Muzikal basladi,oyuncular cikti ama bu insanlar hala iceri seyirci almaya devam ettiler.Yerini sevmeyip degistirenler mi dersiniz,salona daha yeni tesrfi edenler mi dersiniz..Ben 2.perdenin ortasindan vip den kalkip cikan 2 sahsi hic anlamadim zaten.Ne oldu,oyuncular onlari kastederek sakiz cigneme hareketi falan mi yaptilar hic bilmiyorum ama bence buyuk saygisizlikti.Olmadi BKM olmadi..

Az once yaptigim bir hareketle yazdiklarimi sildim.Neyse bastan alalim o zaman.

Uuzun zaman olmus yazi yazmayali.Ozlemedim desem yalan olur.Fakat bu durumun yan etkileri olarak cumlelerim devrik,anlamsiz hatta ve hatta daldan dala olabilir,simdiden affola.

Neyse,bugunun anlam ve onemi buyuk.1.si Ulusal Egemenlik ve Cocuk Bayrami.Evet,yasim bunu kutlamak icin gec olablir ama bugunun getirileri her yasta insan icin cok fazla.Milletvekilleri,vali makamina oturan minikler,siir okuyan biciriklar…Ki bunlardan birisi de benim canim yegenim.Sevgili ev arkadasimin tanimiyla dunden sonra buyuk secret yapmis olmaliyim ki bugun yavrumu televizyonda gordum siir okurken.2.si ise bugun Evita gunu.Istanbul’a gelen bu dunyaca unlu muzikal ile ilgili yorumlarimi siz olmayan takipcilerimle de paylasacagim.Simdilik sadece illegal yollardan elde ettigim bilgileri paylasabilirim.Ya da paylasmayabilirim.Yarin kendi bilgilerimi bekleyin anacim.Operim.

Benden once ne yazilmis ne cizilmiz hic arastirmadan sadece aklimdan gecenleri yazmak istiyorum,bu konu ile ilgili derinlemesine arastirmalarimi ise bu yazidan sonra yapmaya karar verdim.
Once kendimi tanitmakla baslayayim bence yaziya.Ben oyle entellektuel,cok okuyan.cok arastirma yapan bir insan degilim.Surekli dinledigim muzisyenler,her kitabini takip ettigim yazarlar,her gun okudugum kose yazarlari ya da gazeteler yok.Ama bunun farkindayim ve cok rahatsizim bu durumda.Gerci olmasi gereken o mu onu da bilmiyorum.Ben hayati boyle yasamayi seviyorum belki de.Keskin cizgilerim olmadan,her seyden bir parca alarak yasamayi seviyorum.Neyse,sozum ona ki,bu gencecik yasimda cok fazla insan tanimamiz olsam da,kendi capimda fazlsiyla ‘farkli’ insan tanidim.Hatta onlara da burdan tesekkur ediyorum,benim boyle bir yazi yazmama vesile oldular.
Eveet,gelelim asil meseleye.2 kisi uzerine yaziyorum bu yaziyi.Birisi, eskiden tanidigim birisi,bana kendisini dolayli bir yoldan hatirlatti.Digeri ise,zaten sik sik gorustugum ama bu kadar farkinda olmadigim bu yanini yine ortaya koyunca yazmaya karar verdim.Amacim asla onlari yargilamak degil,icten ice yargiladigim falan da yok kesinlikle ama benim hayatimda incelenilesi insanlar kategorisinde yer aliyorlar.Simdi bu arkadaslarin en belirgin ozellikleri,adini sonra koyalim,ne is yaparlarsa yapsinlar,bu ise girmekten balik tutmaya kadar olsun,o isin gelmis gecmis en iyisi olduklarina inanmalari.Bu durumun turevleri de var,mesela onlarin dinledikleri sarkici ‘en iyi’dir,onlarin okuduklari yazar ‘en iyi’ yazardir,onlarin isi ‘en super’ istir.Ve herkes de onlari takdir edip,begenmeli hatta ve hatta onlarin okuduklarini,dinlediklerini yapmalidirlar.Ha yapmayan muhtemelen yanlis yoldadir.Dondurulmesi lazim gelir.Bu insanlara sordugunuz sorunun cevaplari ‘superdi ya,harikaydi’ gibi kelimeler,alacaginiz muhtemel cevaplarin basinda gelir her zaman.
Merak ettigim,boyle cevaplarla amac karsindakini kizdirmak mi yoksa hayran birakmak mi?Acikca soyleyeyim,ben de tiksintiden baska bir sey uyandirmiyor bu cumleler.Bu tarz cevaplar aldigimda,tum iyi niyetimi kaybediyorum o insanlara karsi.Bu da belki abarti ama bunlara saygi duyacak olsam,KARMA min ne kadar yukselecegini varin siz dusunun.

Aklima takilan baska bir sey de;peki simdi asil cahil onlar mi ben miyim?Ya da hayatta basarili omak dedikleri sey boyle mi gelir,cikamadim isin icinden.

‘Choderlos De Laclos tarafindan,18.yuzyil sonlarinda yazilan Tehlikeli Iliskiler,donemin Fransiz aristokrasisinin ciddi bir elestirisidir…’diye bir cumleyle baslayan  giris yazisi gerek oyunun icerigi icin gerekse vurucu cumleleri onceden bilip,yakalamak acisindan okunmaya deger.

Beni en cok etkileyen cumleleri ise en sonda yazacagim.Ondan once ise,oyuncular harikaydi.Levent Uzumcu icin gidip,digerlerine hayran kalmamak elde degil.Hele hele Marquise de Merteuil i oynayan Sebnem Kostem’e bayildim.

Oyun,tamamen ask uzerine.Hem de askin pek cok turunu anlatiyor.Karsiliklisini,platonigini,..Ve bence en onemlisi farkli insanlarin nasil hepsinin kendince onu yasayisini.Mesela,Vicomte de Valmont ve Marquise de Merteuil arasindaki iliski.Ya da Marquise de Merteuil ve Chevalier Danceny arasindaki iliski.Sadece 18.yuzyil Fransasini mi anlattigini zannetmiyorum ben.Bence cok daha derin ve farkli anlamlari var,bir cok yonden.Parantezi ac,aynalar girdigimizde olaylari birbirinden ayirmak icin cok etkileyici ve sik gorunmustu ta ki son sahnelerdeki o ayna cevirmecelere kadar.Midem bulandi,vala.Yanimizda birisinin gozlerini kapatmak suretiyle basini egdigini gordum,Parantezi kapat.

Kisacasi cok begendim.Oyunda da bahsedildigi gibi tiyatrodan baska ne ister ki insan?-Seyirci.Seyirci kismi su azicik tiyatro kulturumde karsilastigim en iyi seyirci kitlesiydi.Gerekli gereksiz gulmeyen cok guzel bir topluluktu.Tekrar gorusmek dilegiyle.

‘aşktan medet ummak, yılgınlığa yol açmaktır’